Νίκος Δεγερμετζόγλου :Από τις πλέον αγαπημένες μου φωτο στη φετινή Τανζανική μου περιπέτεια..Προσπαθώντας να εφαρμόσω αγγειοχειρουργική ελαχίστων πόρων στην Ιφακάρα. Με μια τολυπιολαβίδα δίκην αιμοστατικής, ελλείψει κανονικής αιμοστατικής αγγειολαβίδας και λοιπών εξειδικευμένων αγγειακών εργαλείων, στην κοινή μηριαία αρτηρία έχουμε διακόψει την αιματική ροή στο δεξί σκέλος και παροχετεύω δημιουργηθέν αιμάτωμα από τρώση της επιπολής μηρίαιας από κάταγμα μηριαίου οστού σε ασθενή με ηπατίτιδες Β και C..Το ποτισμένο με ιδρώτα κάλυμα κεφαλής χειρουργείου προδίδει την αγωνία, ένταση, άγχος και τον σπασμό των στεφανιαίων μου αγγείων να τα καταφέρω ενώ το βλέμμα μου αντικατοπτρίζει το χειρουργικό θράσος,θέληση,επιμονή και την αποφασιστικότητα να πετύχω το στόχο μου..Αυτή είναι η Χειρουργική στην υποσαχάριο Αφρική, χειρουργική θάρρους, θράσους, αυτοσχεδιασμού τε&πρωτοβουλίας, επιμονής, υπομονής και προσήλωσης στον στόχο..Αυτή είναι η Ηρωική Χειρουργική, η Χειρουργική ελαχίστων πόρων, η Χειρουργική Πολέμου κι πεδίου μάχης..Ιφακάρα,μου έμαθες πολλά, έχω να σου προσφέρω περισσότερα!!..”Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς”, είπε κάποτε ο Μακρυγιάννης. “Ζήτω η τρέλα!!”, τ’ απαντώ..Ειδικά αν είναι τέτοιου είδους..
Κάποτε χειρουργούσαμε στην Αφρική!!..
ΣΗΜ.ΔΙΑΧΕΡΙΣΗΣ : Την aνωτέρω ανάρτηση,τη “δανειστηκαμε”  απο τον προσωπικό  “τοίχο” στο “φατσοβιβλίο” του αγαπητου συνάδελφου, κατόπιν δικης του σχετικης εγκρίσεως

==========

Leave a Comment